یاد دوستان

سلامی گرم از دیار غرب به همه دوستان همکلاسی. هر بار که وب لاگ را نگاه می کنم منتظر گذاشتن کامنت های همکلاسی های خوبم هستم. اما بجز خانم قندی انگار همه نیستند یا خدای ناکرده از دنیا رفتنه اند!!  خدا نکند و سال های سال به خوبی و خوشی زندگی کنند. راستی  چراحضور در اینترنت را هم به مشغولیات خود اضافه نمی کنید. حیفه این همه درس و دانشگاه و ایده و نظر اما غافل.  بیاید تاملی باشیم تا تکانشی!! خواستم به این وسیله حضور دوستانم عرض ادبی کرده باشم. سعید احمدی دوست خوبمان هفته گذشته سر از پاوه در آورده بود با خانواده محترمشان.  دو روز مهمان دیار خودشان پاوه بود جایتان خالی! اره بلاخره اطلاعاتش لو رفت هم زن داره و هم دو بچه خوشکل و با هوش. به راستی که بسی خوشحال شدیم از حضورشان.  از سعید یاد بگیریم که همدیگر را فراموش نکنیم. البته یک بار تو دانشکده موبایلش را گم کرده بود و اینبار تو مسافرت. عجب!! آفرین آفرین. راستی استاد من یک سوال کوچولو دارم و .... البته تا فراموش نکردم بگویم که ایشان جزو معلمان پذیرفته خارج از کشور هستند و سال آینده آن طرف آب ها. برای ایشان و خانواده محترمشان آرزوی بهترین ها را داریم.

یادمان باشد

یادمان باشد که : او که زیر سایه ی دیگری راه می رود، خودش سایه ای ندارد.

ادامه نوشته

پدر

سرم را نه ظلم می تواند خم کند
نه مرگ ، نه ترس
سرم فقط برای بوسیدن دست های تو خم می شود

روزت مبارک